onbehalfofyou's profileBetween the linePhotosBlogLists Tools Help

Blog


      September 28

      สวัสดี...ระหว่างทาง

      ผ่านมา 8 เดือนแล้วสำหรับบ้านหลังนี้ บ้านที่มีโอกาสเข้ามาเยี่ยมเยือนไม่บ่อยนัก
      และหลายครั้งที่เข้ามาก็จะมีแขกใหม่ ๆ ที่(หลง) เข้ามาเยี่ยมชม
      ยินดีและขอบคุณที่เสียเวลาอ่านเรื่องราว (และเรื่องไม่เป็นเรื่อง) มากมายใน space นี้ค่ะ
       
      ช่วงนี้ฝนตก อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ปีนี้คงเป็นปีที่เมืองไทยเจอกับวิกฤตมากมาย
      ทั้งเรื่องภัยธรรมชาติ และทั้งเรื่องการเมือง
      แต่ไม่ว่าจะยังไง ก็ขอให้ทุกอย่างมันผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
      เหมือนที่หลายคนพูดว่า "ฟ้าหลังฝนมักจะงดงามเสมอ"
       
       
       
      July 31

      จำ

      เนื้อเพลง: จำ
      อัลบั้ม: Difference Part 2

       

      รักที่เคยมีแต่เราอยู่ในหัวใจ
      สุดท้ายร้างลาจากกันไกลแสนไกล
      ทิ้งไว้แต่คำถามที่เธอยังไม่เข้าใจ
      เธอไม่เคยลืมฉันเลยสักวัน

      ฉัน...ก็ไม่ต่างจากเธอ
      ไม่รู้ต้องเจ็บอีกนานสักเท่าไหร่
      โธ่ใจ ปวดร้าวมันเป็นอย่างไร
      ก็ฉันยังคงรักเธอ ก็ฉันยังคงคิดถึงเธอ
      แต่ในวันนี้ มีเรื่องจริงที่เธอต้องรู้...และเข้าใจ

      ฉันไม่ใช่คนที่เธอเคยบอกรัก
      ฉันไม่ใช่คนที่เธอเคยหวังดี
      ฉันไม่ใช่คนรักเธอในวันนี้
      ลืมฉันสักที สักทีจะได้ไหม

      เปิดหัวใจสู่ทางเดินใหม่ ที่ไม่มีฉัน
      เก็บเพียงความทรงจำเอาไว้

      เธอยังคงปิดความจริงด้วยคราบน้ำตา
      เธอยังคงปิดหัวใจใช่ไหม...
      เหตุผลยังมีอีกมากมายเราไม่เข้าใจ
      ความจริงที่ฉันและเธอต้องเสียใจ

      ฉัน...ก็ไม่ต่างจากเธอ
      ไม่รู้ต้องเจ็บอีกนานสักเท่าไหร่
      โธ่ใจ ปวดร้าวมันเป็นอย่างไร
      ก็ฉันยังคงรักเธอ ก็ฉันยังคงคิดถึงเธอ
      แต่ในวันนี้ มีเรื่องจริงที่เธอต้องรู้...และเข้าใจ

      ฉันไม่ใช่คนที่เธอเคยบอกรัก
      ฉันไม่ใช่คนที่เธอเคยหวังดี
      ฉันไม่ใช่คนรักเธอในวันนี้
      ลืมฉันสักที สักทีจะได้ไหม

      เปิดหัวใจสู่ทางเดินใหม่ ที่ไม่มีฉัน อีกต่อไป...

      รอคอยเช้าวันใหม่ จะต้องมีใครที่รักเธอได้ดีกว่าฉัน
      เก็บน้ำตา ไว้ก้าวเดินต่อไป เก็บหัวใจเราไว้เพียงเท่านี้

      ฉันไม่ใช่คนที่เธอเคยบอกรัก
      ฉันไม่ใช่คนที่เธอเคยหวังดี
      ฉันไม่ใช่คนรักเธอในวันนี้
      ลืมฉันสักที สักทีจะได้ไหม

      ลืมได้ไหม... อย่าจดจำฉันไว้ ทำได้ไหม
      อย่าเก็บรักเราเอาไว้ ทำได้ไหม

       

      ถ้ามันลืมกันได้ง่าย ๆ ก็คงดี

      July 14

      รักเขาให้เท่าฉัน

      เข้าใจดีที่เธอต้องไป พร้อมใครที่มีทุกสิ่ง เป็นความจริงในชีวิตเธอ
      อย่ากังวลกับคนไม่สำคัญ ฉันยอมเสมอ ขอบใจเธอที่เคยร่วมทุกข์มานาน

      เมื่อพบเขาแล้วก็ควรตัดใจ ไม่เป็นไรแค่พูดคำลา
      ขอบใจจริงๆที่รักกันมา รีบไปเถอะนะ เขารอเธออยู่

      เธอเหนื่อยพอแล้ว กับความรักที่ให้กับฉัน
      มันคือรักครั้งแรกก็รู้ อาจอยู่ในใจแสนนาน แม้ทรมานก็ควรทำใจ
      โชคดีเธอนั้น ที่ผ่านมาขอให้ผ่านไป
      จงเอาฝันไปฝากกับเขา สักวันเธอคงเข้าใจ
      ต่อไปจะดีเมื่อไม่มีเรา รักเขาให้เท่ากับฉันก็พอ

      เก็บความดีที่เคยให้กัน และความผูกพันทุกอย่าง เดินทางไปเพียงสองคน
      ให้เวลาทำหน้าที่ของมัน ให้มันผ่านพ้น จะลืมคนที่เธอไม่สมควรจำ

      เมื่อพบเขาแล้วก็ควรตัดใจ ไม่เป็นไรแค่พูดคำลา
      ขอบใจจริงๆที่รักกันมา รีบไปเถอะนะ เขารอเธออยู่

      เธอเหนื่อยพอแล้ว กับความรักที่ให้กับฉัน
      มันคือรักครั้งแรกก็รู้ อาจอยู่ในใจแสนนาน แม้ทรมานก็ควรทำใจ
      โชคดีเธอนั้น ที่ผ่านมาขอให้ผ่านไป
      จงเอาฝันไปฝากกับเขา สักวันเธอคงเข้าใจ
      ต่อไปจะดีเมื่อไม่มีเรา รักเขาให้เท่ากับฉันก็พอ

      เธอเหนื่อยพอแล้ว กับความรักที่ให้กับฉัน
      มันคือรักครั้งแรกก็รู้ อาจอยู่ในใจแสนนาน แม้ทรมานก็ควรทำใจ
      โชคดีเธอนั้น (มันคือรักครั้งแรกเท่านั้น)
      ที่ผ่านมาขอให้ผ่านไป (คนสุดท้ายมันไม่ใช่ฉัน)
      ลืมความฝันทุกอย่างเสียที สักวันเธอคงเข้าใจ
      ต่อไปจะดีเมื่อไม่มีเรา รักเขาให้เท่ากับฉันก็พอ
      (จะดีที่ขอรับมันไว้เอง)

       

      แมนมาก ๆ


      July 04

      Superman it's not easy...

      เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปดูหนังเรื่อง Superman
      เรื่องที่ใคร ๆ ก็บอกว่า must see!!
       
      หลังจากที่ดูเรื่องนี้จบ
      คำแรกที่วิ่งอยู่ในหัวคือ
      Superman it's not easy
      การเป็น superman เนี่ย มันไม่ง่ายเลย จริงๆ  นะเอ้า
       
      SUPERMAN = SUPER+MAN
      SUPER= ที่สุด เหนือ ยอด
      MAN =  มนุษย์
      SUPERMAN เลยน่าจะหมายถึงยอดมนุษย์
       
      ส่วนตัวมองภาพยอดมนุษย์เป็นพวกเก่งเกินคน
      เขามีสัมผัสทั้ง 5 ที่ดี
      ดีไม่ดี อาจจะมีถึงสัมผัสที่ 6
      มักเป็นคนมี sense ดีกว่าใคร ๆ
       
      แต่หลังจากที่ได้ดู superman return
      ความเป็นมนุษย์ซึ่งอาจเป็นครึ่งหนึ่งของ superman ได้ถูกหยิบยกมาให้เห็น
      มากกว่าที่เคยเป็นมาในภาคไหน ๆ
       
      ไม่รู้เหมือนกันนะคะว่า super hero มีข้อจำกัดว่าจะมีความรักได้ไหม มีลูกได้ไหม
      แต่ว่า superman ภาคนี้มีทั้งลูก และความรัก
      หลายคนสงสัยว่า มีได้ด้วยหรือ
      นั่นอาจเพราะเรามองแค่ด้านความเป็น hero
      ในขณะที่ลืมความเป็นมนุษย์ไป
       
      และด้วยความเป็นมนุษย์นี่หล่ะที่ทำให้มีความรักได้
      แต่เชื่อไหมคะว่า เมื่อต้องเลือกระหว่างความรักกับหน้าที่
      บ่อยครั้งที่ความเป็น hero เอาชนะ ความรักได้
      ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่า ในความเป็นมนุษย์ 100% อย่างเรา ๆ จะทำได้หรือเปล่า
       
      และนี่เองที่ทำให้รู้สึกว่า
      Superman it's not easy ! จริง ๆ
       
       
       
       
      June 20

      ละครรักแท้...

      บทละครทุกตอน คนรักกันนั้นต้องทะเลาะกัน
      พอถึงตอนจบ ไตร่ตรองหัวใจมองตา บอกรักแล้วดีกัน
      แต่ในชีวิตจริง กลัวสองเราไม่จบดั่งในละคร
      ตอนท้ายเรื่อง จะเจ็บทั้งสอง หรือปรองดองกัน ไม่รู้จะยังไง

      บางอารมณ์ฉันก็เป็นตัวโกง
      จนเธอต้องช้ำปวดร้าวแล้วเลิกกัน
      แต่วันดีๆ ที่สองเรากอดกันนั้นอย่าลืม

      โปรดกลับมาหาคนเดิมๆ อีกครั้ง
      ตั้งแต่เธอเดินไป เหงาจนครวญใจ
      ละครรักแท้ ฉันขอเล่นใหม่สักที

       
      ----------------------------------------------------------------------------------------------------------
       
      บางจังหวะชีวิตเรา เราก็เลือกไม่ได้เหมือนกัน
      ทั้งที่อยากเป็นคนดี แต่ต้องเป็นคนโกง
       
       
       
       
      June 09

      ความเจ็บปวด..Palmy

      ใคร คนที่เคยรู้ใจ รอยยิ้มที่เคยรู้จัก กำลังจะหายลับไปทุกที
      คำพูดที่ซึ้งใจ ที่เคยว่ารักมากมาย ไม่มีอีกแล้ว นับจากนี้
       
      * แต่คนจะไปก็ต้องไป รักเท่าไหร่ แต่ฉันคงทำได้เท่านี้
       
      **ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
      และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
      ไม่อาจจะวิ่งหนีความจริงที่มันโหดร้าย
      จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง
       
      ***จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
      จะฝืนเดินต่อไป แม้ไร้เรี่ยวแรง
      และคงมีที่สักวันหนึ่ง ฉันจะเข้มแข็ง
      ถึงแม้ไม่รู้ต้องรอสักเท่าไร
       
      เธอ เธอเคยเป็นทุกสิ่ง จะขอขอบคุณทุกอย่าง
      ที่เคยให้ฉันจนวันนี้
       
      ซ้ำ */**/***
       
      และคงมีที่สักวันหนึ่ง ฉันจะเข้มแข็ง
      ถึงแม้ไม่รู้ต้องนาน สักเท่าไร
       
      --------------------------------------------------------------------------------------------
       
      April 26

      SMS

      คุณว่าการส่ง SMS มันเชยไหมคะ .... ในสมัยนี้กลายเป็นเรื่องเชยหรือยัง
      ในภาวะที่ค่าโทรศัพท์แสนจะถูกเหมือนโทรฟรีแบบนี้ หลายคนอาจเลือกที่จะโทรไปยังปลายสายมากกว่า
       
      SMS น่าจะถูกพัฒนามาจากเพจเจอร์ แต่พิเศษที่ Text เองได้ โดยไม่ต้องบอกผ่านใคร
      และตอบโต้กันได้เร็วเท่าที่ปลายนิ้วสัมผัส
       
      นอกจากนี้  SMS ยังมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง จาก Plain Text มาเป็นรูปภาพ ภาพเคลื่อนไหว... และคงเปลี่ยนรูปแบบไปอีกมากมาย
       
      หุหุ ...... ด้วยเหตุฉะนี้เลยต้องมาถามว่า มีเพียงข้าพเจ้าหรือเปล่าที่ยังใช้บริการ SMS อยู่
       
      เมื่อคืนได้รับ SMS จากเพื่อนที่เรียนด้วยกันสมัย ป.ตรี ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้มันส่ง SMS มาหา
      ข้อความสั้น ๆ ว่า Good night and  Take Care.... เลยตอบกลับไปว่า คิดถึงฉันหรือไง(วะ)
      ด้วยประสิทธิภาพมือถือรุ่นปี 45 ทำได้แค่ Plain Text แต่เชื่อไหมคะว่า ..... ให้ความรู้สึกดี
      บางทีอาจดีกว่าการโทรไปถึงเจ้าตัวเสียอีก
       
      อ้อ ลืมถามไปว่า ..... ปกติ คุณ ๆ จะใช้บริการ SMS เมื่อไหร่ค่ะ ส่วนข้าพเจ้าเนี่ยใช้เมื่อ
      1. ขี้เกียจคุยนาน
      2. ธุระนิดเดียว SMS ก็ได้ใจความแล้ว
      3. ไม่อยากคุย.....ข้อนี้ออกแนวรักษามารยาท ไม่ว่าปลายทางจะ SMS มาหรือเปล่า หากจำเป็นต้องตอบกลับ..... ก็ Text สถานเดียว
       
      แต่แหม .... SMS ก็มีข้อเสียเหมือนกันนะ
      1. ไม่แน่ใจว่าปลายทางได้รับหรือว่าอ่านหรือยัง ...... ก็มันไม่มีบริการ SMS กลับมานี่หน่า ว่าปลายทางได้อ่านแล้ว..... เอ๊ะ หรือว่าตอนนี้มีแล้วคะ....
      2. ต่อเนื่องจากข้อ 1 .... เมื่อไม่แน่ใจมาก ๆ สุดท้ายก็อาจต้องโทรไปเช็คเองอยู่ดี ....... จนบางทีครั้งต่อไปก็ไม่อยากจะ Text แล้ว
      3. เปลืองเวลาและ Batt....
       
      จะว่าไปแล้ว .... ข้อดีข้อเสียมันก็พอ ๆ กัน แล้วแต่ว่าใครพอใจแบบไหน .... ยังไงก็ตาม ส่วนตัวแล้วยังเชื่อว่า SMS มันมีเสน่ห์ในตัวมันเอง
       
      "คำพูดหวาน ๆ เก็บอยู่ในใจได้ก็จริง แต่ไหนเลยจะเท่าประจักษ์พยานหลักฐานที่เป็น Text เก็บไว้ได้อย่าง SMS ....."
      คิดเหมือนกันไหมคะ
      April 20

      ส่งแค่นี้... บอย Friday

      มีคำ ๆ นึงในหัวใจ ที่ฉันต้องพูดมัน ก็รู้ว่าคงมีสักวันที่ฉันต้องบอกไป
      แต่วันนี้ยังทำใจไม่ได้ คือคำว่า"ลาก่อน"
       
      เราเคยมีวันคืนที่ดี มีเธอและมีฉัน เราเคยมีใจที่ให้กัน ก็คิดว่าแน่นอน
      แต่เราก็เดินมาถึงตอนที่เป็นฉากสุดท้ายแล้วใช่ไหม
       
      *ไม่อยากเป็นคนต้องบอกลา แค่คิดฉันก็ยิ่งปวดใจ  เก็บเอาความรู้สึกที่ดี ๆ ส่งเธอเลยตรงนี้จะได้ไหม
       
      ** ส่งไกลแค่ไหน เราก็ต้องลาอยู่ดี ก่อนเราจากกันเราควรจะหยุดเท่านี้ น้ำตาที่มี ให้เธอโชคดี
      ให้เธอปลอดภัยทุกอย่าง
      จะส่งที่ไหน ฉันคิดว่าคงไม่ต่าง ยังไงก็เจ็บเหมือนกัน
       
      ดูแลตัวเธอเองให้ดี จากนี้ไม่มีฉัน เจอใครยังไงไม่สำคัญ อย่าลืมกันก็พอ
      จากนี้ไปคงไม่ต้องรอ แค่สิ่งเดียวที่จะขอ คร้งสุดท้าย (ซ้ำ */**/*)
       
      ส่งไกลแค่ไหน เธอก็ต้องไปอยู่ดี ก่อนเราจากกันเราควรจะหยุดเท่านี้ น้ำตาที่มี ให้เธอโชคดี
      ให้เธอปลอดภัยทุกอย่าง จะส่งที่ไหน ฉันคิดว่าคงไม่ต่าง ยังไงก็เจ็บเหมือนกัน
      เชื่อไหมว่ามันไม่ต่าง ยังไงจะคิดถึงเธอ
       
      --------------------------------------------------------------------------------------------------------
       
      ไม่เคยคิดแบบนี้เลยแหะ ......
      เลยไม่รู้ว่าวิธีนี้มันดีหรือเปล่า.....
       
       
       
      April 18

      หยุด...

      "หยุด ๆ ชีวิต หยุดกับคนนี้ แม้ว่าใครจะดีสักแค่ไหน
      หยุด ๆ ความรัก ทั้งหัวใจ หยุดอยู่กับเธอคนเดียว"
       
      ปล. 1 ขออภัยถ้า  "อิน" กับเพลงนี้ช้าไปหน่อย ... แหม ถ้ามีใครมาร้องพลงนี้ให้ฟังคงปลื้มแย่เลย
       
      .......................................................
       
      ปล. 2  หลังจาก "อิน" ได้ไม่นาน ก็มีเสียงลอยตามลมมาว่า 
      "หยุด ๆ
      หยุดเพ้อเจ้อเสียที" 
       
      หุหุหุ .... มารผจญ จริง ๆ
      March 14

      FW mail: เค้าบอกว่า "อ่านซะ แล้วจำไว้ด้วย"


      >> > >ท่านคะ มีคนจะขอเรียนสายท่านค่ะ
      >> > >ใครครับ
      >> > >เขาบอกว่าชื่อ "ความรัก" ค่ะ
      >> > >บอกเค้าว่าผมงานยุ่งครับ
      >> > >ค่ะ
      >> > >
      >> > >เวลาผ่านไป....
      >> > >ท่านคะ "ความรัก"ขอสายท่านค่ะ
      >> > >อือ...บอกไปว่าผมไม่สะดวกนะครับ
      >> > >ค่ะ
      >> > >
      >> > >ผ่านไป
      >> > >ท่านคะ คุณ...
      >> > >"ความรัก" อีกเเล้วใช่ไหมครับ บอกว่าผมงานยุ่ง ไว้ผมจะ...
      >> > >ไม่ใช่ค่ะ! มีคนจะคุยเรื่องงานค่ะ
      >> > >
      >> > >ในวันที่หัวใจว่าง ว่าง ว่าง...
      >> > >You have 1 new message in your mailbox
      >> > >Please call... Goodbye
      >> > >Sender : ความรัก
      >> > >
      >> > >ช่วยต่อสายความรักให้ผมหน่อย
      >> > >ค่ะ
      >> > >ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
      >> > >กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ
      >> > >ติดต่อไม่ได้ค่ะ จะให้ฝากข้อความไหมค่ะ
      >> > >ไม่ต้องครับ
      >> > >เ ห ง า . . .
      >> > >
      >> > >เวลาผ่านไป
      >> > >ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
      >> > >กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ
      >> > >ความรัก ครับ คือ ผม...เห็นคุณเงียบหายไป ไม่รู้ว่าสบายดีไหม
      >> > >ช่วงก่อนหน้านี้ผมงานยุ่งตลอด ไม่มีเววลาว่าง
      >> > >ต้องขอโทษด้วย ไม่รู้ว่าจะสายไปไหมถ้าจะบอกว่า
      >> > >ผมพร้อมที่จะมี ความรัก เเล้ว
      >> > >ถ้าได้รับข้อความเเล้วช่วยติดต่อกลับด้วยนะครับ
      >> > >ร อ ...
      >> > >ร อ ...
      >> > >รอคอยความรักจนถึงวันนึง
      >> > >
      >> > >ท่านค่ะ ความรักโทรมา ให้ปฏิเสธไปเลยไหมค่ะ?
      >> > >ไม่ต้อง รีบโอนสายมาเลยครับ
      >> > >สวัสดีครับความรัก คุณหายไปไหนมา ขอโทษด้วยนะครับ
      >> > >ที่ผมไม่มีเวลาใส่ใจ ไม่เคยสยใจ
      >> > >ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตผม
      >> > >ผมขอโทษ...
      >> > >ดิฉันไม่ได้โกรธอะไรหรอกค่ะ ไม่ว่าจะอย่างไร
      >> > >ความรักอย่างดิฉันก็มีหน้าที่ให้ความรักเสมอ
      >> > >เมื่อใดก็ตามที่คุณเปิดใจต้อนรับ
      >> > >เมื่อนั้นคุณก็จะได้เป็นเจ้าของความรัก
      >> > >เเต่ที่ผ่านมาไม่ได้ติดต่อก็เพียงเพราะว่า . . .
      >> > >ฉันไม่ได้จ่ายค่าโทรศัพท์ค่ะ!
      >> > >***เงิน มีค่าเสมอเเม้กับ ความรัก เเต่อย่าให้ถึงขนาดว่า ความรัก
      >>ซื้อได้ด้วย
      >> > >เงิน***
      >> > >
      March 07

      BA Band...Big in Love


      212 กิโลเมตร ระยะห่างระหว่างจ.มหาสารคามกับอุบลราชธานี การเดินทางโดยรถทัวร์กว่า 30 ที่นั่งราว 3 – 4 ชั่วโมง เพื่อพบกับชายหนุ่มหนึ่งกลุ่มไม่ใหญ่แต่ก็ไม่เล็ก พวกเขาเป็นที่รู้จักในวงการดนตรีอย่างกว้างๆว่าเป็นกลุ่มดนตรีร็อกที่มีลายเซ็นต์เป็นของตัวเองได้อย่างชัดเจน เพลงรักที่ติดหู เนื้อหาลงตัว หลากมุมมอง ไม่ว่าจะเป็น ทางผ่าน ก่อนตาย รักเขาให้เท่าฉัน เกิดมาแค่รักกัน รวมถึงคนไม่เอาถ่าน ล้วนแต่แทรกซึมเข้ามาอยู่ในเพลงติดอันดับที่ชอบฟังเวลามีความรัก (ซึ่งความรักมีทั้งสมหวังและผิดหวัง แล้วแต่สภาบะกาณ์ ณ ช่วงเวลานั้น)
      Big Ass อยู่คู่วงการเพลงไทยมากว่า 10 ปี ผลงานตั้งแต่เบื้องหลังยันเบื้องหน้า เพลงรักที่มีภาษาละเมียดละไม น้ำเสียงที่แฝงด้วยพลังลึกลับ จังหวะเครื่องดนตรีต่างๆ ผสมผสานกันอย่างลงตัว สะกดคนที่ฟังเพียงผ่านให้จดจ่อต่อสิ่งที่พวกเขาต้องการส่งคลื่นความไพเราะให้ออกมาจากความรู้สึกรักในสิ่งที่ทำและศรัธทาต่อสิ่งที่คิด เพลงรักความหมายดีๆ หากเปรียบกับการทำน้ำเชื่อมที่เราๆ ท่านก็สามารถทำได้ แต่การทำให้แตกต่างนั้นยากเหลือหลาย การคัดสรรตั้งแต่วัตถุดิบ เครื่องปรุง รวมถึงการเคี่ยวและปรุงรสเพื่อให้ได้ความกลมกล่อม ละมุนหอมของกลิ่นที่บ่งบอกได้ถึงความเป็นเอกลัษณ์แห่งรสชาติของน้ำเชื่อมไม่ต่างจากเพลงร็อกดีๆของคนดนตรีกลุ่มนี้
      คุณพร้อมหรือยัง…ที่จะสัมผัสรักยิ่งใหญ่ของชายกลุ่มนี้

      ความรัก กับ ความรัก
      โอ๊ค – ความรักคือ…(นั่งคิดอยู่นาน) ความจริงใจให้กันครับ
      อ๊อฟ - ความเสียสละ ความเข้าใจกัน
      หมู - ความรักคืออะไรหลายๆอย่างที่คนหนึ่งคนมีให้กับ ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสิ่งของ มันเป็นเรื่องที่ อย่างมีคนบอกว่ารักคือการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ซึ่งแล้วแต่คน แต่ละคนนิยามความรักก็จะไม่เหมือนกัน บางคนความรักก็อธิบายไม่ได้ว่ามันคืออะไร
      แด๊ก – อย่างที่คุณหมูบอกครับ ว่าความรักมีหลายรูปแบบ มันขึ้นอยู่แต่ละบุคคล ขึ้นอยู่กับความคิดของแต่ละคน มันเหมือนพลังงานอย่างหนึ่ง เหมือนเป็นพลังงานที่แผ่พุ่งออกไป คือเราให้ความรักออกไปอย่างเดียวก็ได้ไม่ต้องมีอะไรสะท้อนกลับมา คือเรามีความสุข
      กบ – ใช่ครับ บางครั้งเราก็ไม่ต้องการอะไรตอบแทน คือให้ไปเราก็มีความสุข

      ความรัก กับ คนสองคน
      กบ – ก็ต้องชอบก่อน
      แด๊ก – เหมือนคนที่มีคลื่นตรงกันครับ
      กบ – ใช่ครับ เพราะถ้าไม่ชอบก็คงจะรักกันลำบาก เป็นเรื่องตั้งแต่ข้างในลึก ๆ ว่าจริง ๆ แล้วเราชอบคนแบบไหน คือถ้าหาเจอเราจะเริ่มรักมากขึ้น มันก็มีหลายแบบ มันมีทั้งรักที่เห็นแค่รูปร่างหน้าตา และรักที่ข้างในจิตใจ เหตุผลมันเยอะครับ
      หมู – คนที่จะรักกันก็ต้องให้เกียรติกัน ใส่ใจ ดูแลกันแล้วซื่อสัตย์ต่อกัน ยิ่งอายุมากขึ้น เหตุผลอะไรต่างๆ ก็มีเพิ่มมากขึ้น มันมากจนบางทีโอ๊ครับไม่ไหว(หันไปแซวโอ๊คซะงั้น!!) มันจะต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ความรักมันไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว

      ความรัก กับ คู่แท้
      แด๊ก – จริงๆ ของทุกอย่างมันมี 2 ด้านเสมอ แต่ว่าที่เกิดมาเพื่อกันและกัน ส่วนตัวพี่เชื่อ
      กบ – เชื่อได้บ่อยๆ ครับ เพราะสุดท้ายแล้วบั้นปลายไม่มีใครรู้ว่าที่เราเชื่อมันจะเป็นยังไง ก็เชื่อได้บ่อยๆ ละกันครับว่าคนที่ดีกับเราเป็นเนื้อคู่เรา ไม่ต้องซีเรียส
      แด๊ก – คำตอบสุดท้ายบางทีผมว่าไม่ใช่สิ่งที่เราเชื่ออยู่ก็ได้ แต่ถ้าเรามีจิตใจที่เชื่ออยู่ความรักที่เรามีอยู่ตอนนี้มันก็ดี
      หมู – ลองถามดูว่าคนที่มีรักครั้งแรกและเป็นรักครั้งสุดท้ายมีกี่คน ถ้าลองไปเชคดู มันน้อยมาก ซึ่งจะบอกว่า เป็น First Contact เจอแล้วปิ๊งเลย ทุกคู่ก็จะเป็นอย่างนี้ แต่ว่าสามารถอยู่ต่อมาแล้วมันเวิร์คหรือเปล่า
      กบ – สำหรับบางคนอาจจะใช้เป็นข้ออ้างในการบอกรักผู้หญิง ไม่น่าเชื่อเลยนะประเทศไทย 70 กว่าล้านคนแล้วเรา 2 คน ได้มาเจอกัน ผมเชื่อว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคม ต้องมีคู่ ไม่ว่าเราจะเป็นใคร เขาจะป็นใคร สุดท้ายแล้วเราวันนึงต้องอยู่ด้วยกันเป็นคู่ เราถูกส่งให้มาอยู่ด้วยกันครับ
      โอ๊ค – เชื่อครับเชื่อ เรื่องนี้มันคาดหวังอะไรไม่ได้ เพราะความรักเราอย่าไปคาดหวังอะไรกับมัน ควรรู้จักให้ รู้จักรับ แต่อย่าคาดหวังในสิ่งที่เขาจะตอบกลับมา ผมว่าดีที่สุด

      ความรัก กับ กิ๊ก
      แด๊ก – กิ๊ก…ก็แล้วแต่คนจะเรียกครับ จริงๆ มันมีหลายขอบเขต กิ๊กในหมู่วัยรุ่นมันก็มีความหมายอีกอย่าง กิ๊กของผู้ใหญ่มันก็อีกอย่างหนึ่ง
      อ๊อฟ - จริงๆ แล้วมันน่ากลัวตรงที่ไม่มีขอบเขต กิ๊กไม่ได้มีความหมายแค่เป็นเพื่อนกัน แต่ว่ามันมากกว่านั้น ซึ่งอันตราย ต่อไปคนจะรักกันผิวเผินมาก ๆ หรือมันก็ไม่มีคู้แท้ที่ถาวร เพราะว่าก็ยังหาคนอื่นได้เรื่อยๆ ทั้งผู้หญิงผู้ชาย
      กบ – ถ้าเรามองมันเป็นเรื่องตลก ก็จะเห็นมันเป็นเรื่องตลก แต่ถ้าเรามองให้ซีเรียส มองลึก ๆแล้วมันอันตรายมาก การที่เด็กวัยรุ่นคู่นึงรักกันแล้วมีมือที่สามเข้ามาแล้วก็เรียกว่า กิ๊ก ด้วยคำว่ากิ๊กมันฟังแล้วทำให้อารมณ์ผ่อนคลายมากขึ้น แต่จริงๆ แล้วการกระทำมันรุนแรงพอๆ กับการมีชู้ จริง ๆ แล้วอยากให้ทุกคนให้ความใส่ใจกับมัน อย่าไปมองว่ามันเป็นเรื่องขำ ๆ มันอาจจะเป็นคำพูดเล่นๆ ในหมู่เพื่อนฝูง แต่จริงๆแล้วถ้าไม่มีคำนี้ได้พี่ว่าน่าจะดี สุดท้ายวันนึงโตขึ้นแล้วหันกลับมามองจะรู้สึกเสียดายกับสิ่งที่ไม่พอดี มันไม่จำเป็นกับชีวิตเราขนาดนั้น

      ความรัก กับ เซ็กส์
      แด๊ก – จริงๆ มันเป็นของคาบเกี่ยวกัน มันขนานกันครับ แต่มันมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ กลุ่มที่มีปัญหามากที่สุดคือกลุ่มวัยรุ่น วัยเรียน เปลี่ยนจากเด็กมาเป็นวัยรุ่น ตรงนั้นด้วยความคิด ด้วยวุฒิภาวะมันยังแยกไม่ออก บางทีเห็นปุ๊บ ยังไม่รู้เลยว่าเรารักเขาหรือเราอยากได้เขา บางทีมันตอบไม่ได้หรอกครับ
      กบ – ปัจจุบันด้วยสื่อต่างๆ มันเยอะ พฤติกรรมเลียนแบบมันเยอะ ครอบครัวไม่แข็งแรงเด็กก็สามารถไปปรึกษาคนอื่นหรือหาทางออก เดี๋ยวนี้เด็กไม่ค่อยถามอะไร อยากรู้อะไรไปหาคำตอบเองเลย เมื่อก่อนสื่อค่อนข้างน้อยจะหาคำตอบยากในระดับหนึ่ง
      แด๊ก – ปัญหาเรื่องความรักกับเซ็กส์ ให้คำแนะนำเรื่องการแบ่งแยกไม่ได้ อีกทางนึงที่อยากจะบอกก็คือควรให้เขาป้องกัน เพราะบางทีธรรมชาติมันเรียกร้อง มันพูดยากเหมือนกันนะ ความอยากลอง ความอยากอะไรต่างๆของวัยรุ่น ความหักห้ามใจมันน้อยมาก ก็ต้องเสริมไปอีกเรื่องก็คือการป้องกันเพราะว่าจะได้ลดปัญหาที่เกิดขึ้น
      กบ – อย่าไปพยายามแยกความใคร่ออกจากความรัก เพราะว่าสุดท้ายมันอาจจะถูกส่งมาเป็นพี่น้องกันก็ได้ แต่ทำยังไงที่จะให้มันอยู่ร่วมกันได้ คือถ้าเรามีความใคร่อย่างเดียวมันก็อยู่ไม่ได้ เรามีความรักอย่างเดียวโดยที่ไม่มีความใคร่เราก็อยู่ไม่ได้ คือทำยังไงให้ 2 อย่างไปด้วยกัน อย่าไปปฏิเสธ อย่าไปจับมันแยก แต่ว่าทำยังไงให้มันอยู่ร่วมกันได้ลงตัวที่สุด
      อ๊อฟ – เพราะว่าถ้าเกิดปัญหามันไม่ได้เกิดปัญหาแค่คน 2 คน ถ้ามันมีปีญหามันจะโยงใยไปหมด มันเป็นปัญหาระดับประเทศ เด็กที่ไม่ได้ต้องการอยากให้เกิด มันก็เป็นภาระทั้งหมด

      ความรัก กับ การทำร้าย
      อ๊อฟ - อันนี้ไม่สมควร ก่อนอื่นเราต้องรักชีวิตของเราก่อน ก่อนที่จะไปรักคนอื่น
      แด๊ก – แสดงว่ายังไม่เข้าใจความรักจริงๆ อย่างแรกต้องรักตัวเองด้วย สำคัญมาก
      โอ๊ค - ถ้าเราไม่สามารถรักตัวเองได้ ก็ไม่สามารถให้คนอื่นมารักตัวเราได้
      กบ – รู้สึกว่าอันนี้เราต้องช่วยกันนิดนึง เพราะว่าตอนนี้มันก็เริ่มรุนแรง คนที่ฆ่าตัวตายสังเกตดีๆ ไม่ใช่คนที่ไร้การศึกษาเลย ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กที่เรียนดีด้วยซ้ำ เรียนมหา’ลัยที่มีชื่อเสียงด้วย นั่นหมายความว่าการศึกษาไม่ได้ช่วยให้เขามีสติในเรื่องความรักเลย สิ่งที่พวกเราทำอยู่ทุกวันนี้ เช่นการแต่งเพลง การให้สัมภาษณ์ เราอยากจะบอกว่าคืออย่างที่โอ๊คบอกก็คือ รักตัวเองก่อน รักตัวเองให้มากๆ แล้วเราก็จะเริ่มรักคนข้างๆ รักพ่อ รักแม่ รักเพื่อน ยิ่งเรารักคนข้างๆ มากเท่าไหร่ เราจะรักและหวงชีวิตเรามากขึ้น แต่เป็นสิ่งที่เราต้องช่วยกัน ต้องพูดเตือนๆ กันตลอดเวลา เพราะบางทีมันเกิดจากอารมณ์ชั่ววูบเท่านั้นเอง เด็ก ๆ พี่ก็เคย กรีดข้อมือ ถามว่าทำทำไม มันก็เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ สุดท้ายแล้วที่พี่ทำอย่างนั้นก็เพราะว่าข้างๆ พี่ไม่รู้จะหันไปหาใคร สิ่งสำคัญคือเราต้องช่วยกัน มีเพื่อนก็เตือนเพื่อนครับ
      ความรัก กับ บิ๊กแอส
      กบ – พวกเราพยายามบอกกับทุกคนว่าเราเป็นตัวแทนในการบอกความรักในแบบเพื่อนครับ คือ เพื่อน มันจะมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ เพื่อนที่แท้จริงในความหมายของพวกเราคือ เป็นคนที่พูดกันตรงๆ ได้ เพราะสุดท้ายแล้วคนในโลกจะมีคนที่หน้าตาคล้ายๆ เพื่อน คนประเภทที่นั่งกินเหล้ากับเราได้แต่ว่าสุดท้ายแล้วเราไม่สามารถคุยอะไรกับมันได้เลย แต่เราจะเป็นเพื่อนที่พูดกันตรงๆ บางคนก็โกรธว่าเราพูดตรงๆ กับเพื่อน เราก็จะบอกว่าถ้าไม่พูดตรงกับเพื่อนแล้วใครจะพูดตรงกับเพื่อน เราก็จะยอมเป็นคนที่เพื่อนโกรธ คือถ้าเราไม่เตือนเพื่อน เราก็ไม่ได้ทำหน้าที่ของเพื่อน เราก็ไม่ใช่เพื่อนที่แท้จริง ความรักที่เราแสดงออกก็คือ ความรักที่พูดกันตรงๆ ในแบบเพื่อน มันทำให้มาถึงวันนี้ได้มั้งกับการที่เรามีอะไรก็มานั่งคุยกันตรงๆ เพราะว่ามันสำคัญที่สุดเลยถ้าเราคิดจะอยู่ร่วมกันนานๆ
      ความรัก กับ คนมีรัก
      โอ๊ค – รักใครก็ให้ความรักเขา อย่าไปหวังในสิ่งตอบแทน
      อ๊อฟ – รักกันให้มีสติละกัน เวลาที่จะทำอะไรก็ขอให้นึกถึงสเต๊ปต่อไปที่จะเกิดขึ้น มองให้ข้ามขั้นไปบ้างเพราะว่าเรายังอยูาในวัยที่บางทีอาจจะยังรับผิดชอบชีวิตตัวเองไม่ได้ รักให้มีสติแล้วกันครับ
      กบ – พี่ขอพูดถึงคนที่ผิดหวังด้านความรักละกัน เพราะว่า…คนที่ผิดหวังจะรู้สึกว่าความรักในโลกนี้มันทำร้ายเขาเหลือเกิน แต่สุดท้ายแล้ว มันยังมีความรักอีกประเภทหนึ่งที่ไม่เคยทำร้ายเขาคือความรักจากกพ่อแม่ แม่เราจะสูญเสียความรักแบบใดไปก็ตาม ความรักที่ไม่เคยสูญเสียเลยก็คือความรักจากพ่อแม่ของเรา ให้รู้ไว้ว่าไม่ว่าจะเป็นยังไงเรายังมีคนที่รักเราอยู่เสมอ
      หมู – ย้ำกันอีกทีละกันเรื่องรักกันอย่างมีสติ เพราะว่า ถ้าเรามีสติแล้ว ไม่ว่าเราจะทำอะไรก็ตามโดยอาจจะไม่ใช่เรื่องความรักก็ได้ เราจะรู้จักพิจารณาว่าไอ้เนี่ยเป็นความรักจริงๆ หรือว่าเป็นแค่ความหลง ความชอบ พอรักกันอย่างมีสติเราจะรู้ว่าอะไรควรไม่ควร
      แด๊ก – อยากบอกว่าทำในสิ่งที่คุณรักไปเถอะ ถ้าคุณรักมันจริง เพราะว่าเป็นสิ่งที่คุณชอบ ไม่ว่าการงานหรือคนที่คุณรัก แต่ว่าขอให้เตือนตัวเองว่าอย่างน้อยก็ต้องเผื่อความรักไว้ให้ตัวเองด้วย
      ปิดฉากการสนทนาที่แสนเป็นกันเอง…แต่ความคิดยังคงแล่นไปตามแต่ละมุมมองของแต่ละคน ถ้าเปรียบกับระยะทางที่ผ่านมาอาจมากกว่าความห่างของอุบลฯ – สารคามก็ได้ ความรักไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใครมันก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุด เพราะเราทุกคนเกิดมาจากความรักทั้งนั้น ความรักเป็นทรัพยากรความรู้สึกที่ไม่มีวันสูญหาย หากแต่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ตลอดเวลา

      ^__^

      ----------------------------------------------------------------------------------------------------------

      ที่มา : http://www.bigassband.com/webboard/show.php?Category=bigass&No=2041 

      ข้อความดี ๆ จากกบ BA

      ความรักกับบทเพลง

      กลางบ่ายวันที่ 1 ม.ค. ในขณะที่ผมกำลังนั่งงงอยู่กับอาการเมาค้างจากการปาร์ตี้อย่างหนักหน่วงต้อนรับปีหมา อยู่ดี ๆ ก็มีโทรศัพท์ลึกลับเป็นเสียงสาวน้อยคนหนึ่งดังขึ้น หลังจากแนะนำตัวกันเรียบร้อยเธอก็บอกว่าอยากให้ผมเขียนบทความลงในนิตยสารของมหาลัยของเธอสักชิ้นนึง
      ไม่รู้ว่าด้วยอาการมึนตึ้บที่ยังคาอยู่ในหัวหรือเปล่าที่ทำให้ผมรับปากเธอโดยทันที จนทำให้ลืมนึกไปว่า “แล้วคนอ่านเค้าจะรู้จักกูมั๊ยเนี่ย?” ซวยแล้ว.....งั้นเอาไงดี?


      อืม.....เอาเป็นว่าเรามาแนะนำตัวกันก่อนดีกว่า สร้างความสนิทสนมกันสักนิดนึงก่อนที่จะอ่านเรื่องไร้สาระของใครคนนี้...ดีมั๊ย?
      ผมชื่อขจรเดช พรมรักษา นามสกุลคุ้น ๆ กับคนแถว ๆ นั้นที่คุณรู้จักใช่มั๊ยล่ะ? ช่างมันเถอะครับ เรื่องมันยาว ไปถามเค้าเองแล้วกัน งานประจำของผมตอนนี้คือการเป็นมือกลองของวง Big Ass ส่วนงานที่ประจำกว่าคือการเป็นคนเขียนเนื้อเพลงให้กับวงของตัวเองและอีกหลาย ๆ วง

      ถ้าคุณพอจะรู้จักเพลงงมงาย,ปลายทาง,ขอบฟ้า,ความรักทำให้คนตาบอด ของวง Bodyslam หรือเพลง 191,แฟนเก่า ของลาบานูน หรือเพลงทำเป็นไม่ทัก,อยู่ต่อได้หรือเปล่า ของน้องปาล์มมี่ หรือเพลงกลับสู่จุดเริ่มต้น,สิ่งที่ฉันเป็น ของ Ebola
      เหล่านั้นคือเพลงบางส่วนในชีวิตการเป็นนักแต่งเพลงของผม
      เอาเป็นว่าเรารู้จักกันพอประมาณแล้วนะครับ งั้นเราเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า

      หลายคนเคยถามผมว่า “ทำไมประเทศไทยของเราถึงมีแต่ “เพลงรัก” วนไปเวียนมากันเยอะแยะมากมายเหลือเกิน?”
      นั่นน่ะสิครับ.....ทำไม?
      คำตอบของคนอื่นเป็นไงผมคงไม่รู้หรอกนะครับ แต่สำหรับผมแล้วขอตอบแบบกำปั้นทุบดินเลยว่า ที่ผมลืมตาเกิดมาดูโลกได้ ก็เพราะ “ความรัก” และที่ผมใช้ชีวิตอยู่อย่างนี้ก็เพราะ “ความรัก” ที่ประเทศไทยของเราเป็นอย่างนี้ได้ ผมว่าก็เพราะ “ความรัก” และถ้าพูดให้มันไกลกว่านั้น ผมว่าโลกเราที่มันหมุนไปหมุนมาอยู่ทุกวันนี้ได้ ก็เพราะ “ความรัก” นี่แหล่ะครับ แต่รูปแบบของความรักมันมีมากมายเหลือเกิน รักเพื่อน รักแฟน รักพ่อ รักแม่ รักลูก รักบ้าน รักแผ่นดิน รักโลก หรือแม้กระทั่ง รักจักรวาล
      แล้วเพลงรักของเรา มันก็มีหลายรูปแบบเช่นเดียวกัน


      ถ้าเราลองมานั่งสังเกตุกันอย่างจริงจังแล้ว เราจะรู้ว่าแท้จริงนั้น “ความรัก” มันวนเวียนอยู่ข้าง ๆ เราตลอดเวลา แล้วแต่ว่าชีวิตของใครจะถูก “ความรัก” แบบไหนเข้ามาชนกับหัวใจเราจัง ๆ เท่านั้นเอง
      หากตอนนี้ใครบางคนกำลังแอบหลงรักใครอยู่ เพลงที่เกี่ยวกับการแอบรักก็คงจะเป็นเพลงที่เพราะที่สุดสำหรับเขา เวลาที่เสียงเพลงลอยมา ใบหน้าของคนที่เขาแอบรักก็ลอยตามมาด้วยเช่นกัน ในขณะที่บางคนชีวิตกำลังติดเพื่อน พอได้นั่งล้อมวงเล่นกีต้าร์กันเมื่อไหร่บทเพลงที่มีเนื้อเกี่ยวกับเพื่อนประมาณว่ากอดคอร่วมเป็นร่วมตาย ไปไหนไปกันอะไรประมาณนี้ ก็จะถูกร้องได้ดังกว่าเพลงอื่น ๆ
      หรือใครที่กำลังอยู่ในอารมณ์เหงา แล้วยิ่งได้ฟังเพลงเกี่ยวกับความเหงาแล้วล่ะก็ มันเหมือนกับเราเป็นสิ่งมีชีวิตสิ่งเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่บนโลกใบนี้ขนาดนั้นเลยทีเดียว
      แล้วยิ่งคนกำลังอกหักนี่ไม่ต้องพูดถึง.....ว่ากันว่ากว่า 50% ของเพลงรัก มันคือเพลงอกหัก!!!
      จริงหรือเปล่าไม่รู้ รู้แต่ว่ากว่า 50% ของเพลงที่ผมแต่งก็คือเพลงอกหักล้วน ๆ เช่นกัน ไม่รู้ว่ามันจะเจ็บปวดอะไรกันนักกันหนา บางทีผมก็อยากจะเขียนเพลงแบบอื่นเหมือนกัน แต่พอได้นั่งลงจับปากกาทีไร หัวใจมันก็บังคับให้เขียนเพลงอกหักออกมาทุกที มีใครเคยบอกว่า ความเจ็บปวดทำให้คนเราสร้างอะไรที่ยิ่งใหญ่ได้มากมาย สงสัยว่าจะจริง อย่างน้อยผมนี่แหล่ะ ที่เอาความเจ็บปวดมาเขียนเพลงหากินได้เรื่อย ๆ จนถึงวันนี้


      ย้อนไปเมื่อตอนที่อกหักครั้งนั้น ขณะที่ผมกำลังนอนระทมด้วยพิษของความรัก อยู่ดี ๆ ก็มีเพลงเศร้าเพลงหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากวิทยุ เนื้อหาที่เขาเขียนมันทำให้ผมเผลออุทานออกมาว่า “คนเขียนมันอยู่ข้างบ้านกูรึเปล่าวะเนี่ย” เพราะทุกคำทุกตอนในเพลงนั้นมันเหมือนกับชีวิตของผมเด๊ะ ๆ เลยทีเดียว
      หลังจากผ่านไปหลายปี พอได้ยินเพลงนี้ทีไร หัวใจมันก็เจ็บจี๊ด ๆ ขึ้นมาทุกครั้ง หาว่าผมเว่อร์ใช่ม๊า?.....ลองอกหักดูสิครับ แล้วจะรู้
      แต่ถ้าถามผมว่าชอบเพลงรักแบบไหนมากที่สุด ผมคงจะตอบว่า เพลงรักที่เขียนเกี่ยวกับความรักพ่อ รักแม่ นั่นคือเพลงรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสายตาของผม หลายครั้งที่เราหาเพลงมาเปิดให้กำลังใจเพื่อนยามที่เพื่อนเราสิ้นหวัง หลายครั้งที่เราหาเพลงเพราะ ๆ เพื่อบอกความในใจที่มีอยู่เอ่อล้นให้แฟนของเราฟัง แต่เคยมีสักครั้งมั๊ยที่เราจะหาเพลงสักเพลงเพื่อที่จะบอกรักพ่อแม่ของเรา?
      อย่าบอกนะครับว่าหายาก ยังพอมีครับเพลงรักที่เกี่ยวกับพ่อแม่ของเรานั้นยังพอมี หรือไม่ก็ยืมเพลงของผมไปใช้ก่อนก็ได้ เพลง “คนไม่เอาถ่าน” ที่คุณพอจะรู้จักกันบ้างนั่นแหล่ะครับ ผมจะบอกความจริงว่าเพลงนี้ผมแต่งให้พ่อแม่ของผมเอง เป็นไง? ขายของซะเลย
      หรือถ้ามันหายากจริง ๆ ก็เอาอย่างนี้เลยดีมั๊ย แต่งมันขึ้นมาเองสิครับ
      ถึงมันจะฟังบูด ๆ เบี๊ยว ๆ ถึงมันจะฟังดูเพี้ยนไปเพี้ยนมา ถึงใครจะหาว่าไม่เพราะ แต่เชื่อเถอะครับ มันจะเป็นเพลงที่เพราะที่สุด เท่าที่พ่อแม่ของเราเคยได้ยินกันมาเลยทีเดียว
      แต่งไปแต่งมาไม่แน่นะครับ.....วันนึงบนปกเทป ปกซีดีของศิลปินดัง ๆ อาจจะมีชื่อของเราไปปรากฏอยู่บนนั้นก็ได้
      แต่คิดไปคิดมาอีกที อย่าแต่งกันเยอะก็ดีเหมือนกันนะครับ
      ไม่ใช่อะไรหรอก....... เดี๋ยวผมจะตกงาน

      --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

      บทความของพี่กบที่เขียนลงในนิตยสารป้ายรถเมล์ นิตยสารของนิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

      พื้นที่เล็ก ๆ

      Artist: บอย Friday
       
      จะต้องถอนใจอีกสักเท่าไหร่ โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ
      วันและคืนเปลี่ยนหมุนให้เรายังตามเรื่อยไป โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป
       
      การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ
      ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฝันไว้คิดถึงใคร โตแล้ว ต้องทำอย่างไร
       
      เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนตัวเราเองอาจหล่นหาย
      เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ  เขาไปไหน ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา
       
      ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ไม่ว่านานเท่าไหร่ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
      ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
      แค่เพียงอยากขอพื้นที่เล็ก ๆ นี้ยังเป็นเด็กไปนานนาน
      ให้เรายังได้ฝันให้เรายังยิ้มได้ โลกแห่งความจริงมันจะดีหรือร้าย
      เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้
       
       
      ตรงขอบฟ้านั่น มีรุ้งพาดผ่าน เมื่อความจริงความฝัน ได้มาบรรจบกัน
      พี่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน จูงมือเดินไปด้วยกัน
       
       
      เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร
      อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเขาคอยอยุ่เดียวดาย ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา
       
       
      ขอพื้นที่เล็กให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ไม่ว่านานเท่าไหร่ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
      ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
      แค่เพียงอยากขอพื้นที่เล็ก ๆ นี้ยังเป็นเด็กไปนานนาน
      ให้เรายังได้ฝันให้เรายังยิ้มได้ โลกแห่งความจริงมันจะดีหรือร้าย
      แต่ความเป็นเด็กในหัวใจ จะอยู่กับฉันตลอดไป
       
      ขอพื้นที่เล็ก ๆ ไม่ให้ใครแย่งไป
      ขอพื้นที่เล็ก ๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก
       
      -----------------------------------------------------------------------------------------
      ได้ยินเพลงนี้ครั้งแรกที่สยามค่ะ ด้วยความที่เป็นแฟนพันธุ์แท้ของบอย Friday ก็เลยรีบปรี่เข้าไปถามคนขายเทปที่แผงว่า "เพลงนี้ของใครคะพี่ เสียงคุ้นมาก พี่บอยหรือเปล่า" เค้าบอกว่า "ใช่แล้วครับ แต่ว่าเป็นแค่ Single นะ เทปออกปลายเดือน"
       
      แหม ดีใจจังค่ะ จะได้ฟังงานเพลงใหม่ ๆ ของบอยเสียที ตอนปี 47 เขามีคอนเสิร์ตเป็นของตัวเอง ตอนนั้นก็ไม่ได้ไป เพราะว่าอยู่เมืองนอก แต่ว่ากลับมาก็ได้ดูวีซีดี บนเวทีบอยพูดไม่เก่ง แต่ว่าตั้งใจร้องเพลงมาก ๆ .... ถ้าเค้ามีคอนเสิร์ตอีกที จะต้องไปดูให้ได้ .....
       
      ----------------------------------------------------------------------------------------
      อ้อ ลืมถามไปว่า ฟํงเพลงนี้แล้วรู้สึกยังไงคะ ..... ตอนแรกฟังผ่าน ๆ เออ เพลงน่ารักดีเนอะ... แต่ว่าตอนนี้ รู้สึกอยากร้องไห้ ... 555 ไม่ค่อยเข้ากันเท่าไร แต่มันเป็นอย่างนี้ค่ะ.......ลองอ่านเนื้อดี ๆ บางทีคนแต่ง เขาคงคิดเนื้อเพลงได้ตอนที่เขารู้สึกท้อมาก ๆ แล้วก็รู้สึกว่า อะไร ๆ ก็ไม่ได้อย่างใจ ..... รู้สึกเหมือนกันว่าโตแล้ว ... เรามีเรื่องที่ยิ้มได้น้อยลง เรื่องที่เคยทำให้เรายิ้มหรือว่าหัวเพราะได้ มันมีน้อยลงเหลือเกิน ในทางตรงข้าม เรื่องที่ทำให้เราทุกข์ใจกลับมามีมากขึ้น .... บางทีก็อดนึกไม่ได้ว่า "เอ... วันนี้ฉันได้ยิ้มหรือว่าหัวเราะหรือยังนะ" ...... แค่พื้นที่เล็ก ๆ ที่ทำให้เรายังยิ้มได้... แค่พื้นที่เล็ก ๆ จริงๆ นะ .........
       
      February 21

      Grand Opening

      ถ้าคุณๆ ได้อ่านเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด  นั่นหมายถึงว่าคุณกำลังจะได้อ่านเรื่องที่มัน update ขึ้น
      เรื่องที่ผ่านมา เป็นเรื่องที่ถูกเขียนไว้ somwhere in some space (ไม่ได้ละเมิดลิขสิทธิ์ใครนะคะ
      คิดเอง เขียนเอง)
       
      ยินดีต้อนรับเข้าสู่ space นี้ค่ะ ไม่เก่งเรื่องทำ space ให้สวยนะคะ (ต้องบอกไว้ก่อน)
      แต่ว่าอยากมา share ความคิดกับคนอื่น ๆ อีกมากมาย ที่อาจจะบังเอิญผ่านมาเจอ
       
      ไม่ได้ paste space ของตัวเองไว้ที่ไหน... กำลังคิดว่า จะมีใครเข้ามาเจอไหมเนี่ย 5555
       
      ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักกันค่ะ
       
       
       

      เธออายุ 23 ปี เขาอายุ 29 ปี

      ฉันรู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง...เราเป็นเพื่อนกันมานานมาก ๆ แล้วค่ะ

      เธอคนนี้อายุได้ 25 ปีแล้ว แต่ทว่า เมื่อมีใครมาถามเธอว่า ตอนนี้เธออายุเท่าไหร่

      เธอจะตอบว่า 23 ปี ..... เธอตอบแบบนี้มา 2 ปีแล้ว

      สำหรับเธอ ..... มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เธอจะยอมตอบว่า จริง ๆ แล้วเธออายุเท่าไหร่

       

      เธอเจอเขาเมื่อ 4  ปีที่แล้ว...

      หลาย ๆ ทีที่หลายคนถามเธอว่าทำไม เธอจึงตอบว่าเธออายุ 23 ปี ทั้ง ๆ ที่เธออายุมากกว่านั้น

      เธอไม่เคยตอบคำถามนี้ แต่ทุกครั้งที่โดนถาม สายตาของเธอจะเบือนหนีไปจากคู่สนทนา แล้วเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย ..... “ฉันพอใจที่จะให้วันนี้ ฉันอายุ 23 ปี ....

      แต่ใครจะรู้ ทุกครั้งหลังจากมีคนมาตั้งคำถามกับเธอแบบนี้ ..... เธอจะเอากลับไปคิดเสมอ

      ครั้งนี้ก็เช่นกัน เธอถามตัวเองว่า “นี่ฉันอายุ 25 ปี อย่างที่คนอื่นบอกจริง ๆ หรือเนี่ย ... แต่ทำไม ฉันจึงยังรู้สึกว่าฉันยังอายุ  23 ปีอยู่หล่ะ .......

      และทุกครั้ง เธอจะกลับไปเปิดกล่องของความทรงจำของเธอ  สิ่งที่เธอพบมันมีเพียงเรื่องราวของเธอเมื่อ
      4 ปีที่ผ่านมา เธอพยายามหาความทรงจำที่ต่อเนื่องจากนั้น ... แต่เธอก็ไม่เคยหามันเจอ

       

      แต่สิ่งที่แปลกก็คือ เมื่อเธอต้องตอบคำถามแบบนี้กับเขา

      เธอยินดีตอบว่า เธออายุ 25 ปี ..... นาฬิกาของเธอดูเหมือนจะเดินเร็วขึ้น...จนทันกับคนอื่น ๆ

      แต่นั่น ก็เป็นเพียงชั่วครั้งชั่วคราว

      เพราะว่าเมื่อใดก็ตามที่เธอไม่ได้เจอ หรือว่าได้ยินคำถามแบบนี้จากเขา

      นาฬิกาของเธอก็ดูเหมือนว่าจะเดินช้า และเธอก็กลับมาเป็นคนอายุ 23 ปีเหมือนเดิมทุกครั้งไป

       

      สำหรับเค้า ตอนนี้เค้าอายุ 29 ปีแล้ว นาฬิกาของเขายังคงเดินตามกาลเวลา

      เมื่อ 4 ปีที่แล้ว เขาก็อายุ 25 ปี ....4 ปีที่ผ่านมา แม้ว่าจะมีเรื่องราวมากมายให้ได้เจอ

      จนทำให้กล่องความทรงจำของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย

      แต่ทว่า ......ในกล่องความทรงจำยังคงประติดประต่อเรื่องราวตลอดเวลา 4 ปีที่ผ่านมาได้ดี

      ปีหน้า เค้าจะอายุครบ 30 ปี ....... กล่องของความทรงจำมันคงขยายใหญ่ขึ้นเพื่อรองรับความทรงจำใหม่ ๆ

      ที่จะเข้ามา

       

      แปลกไหมคะ ...... ฉันเองก็พยายามหาคำตอบให้กับสิ่งที่เป็นอยู่ ทำไมเธอจึงอายุ 23 ปี ในขณะที่เขายังคงมีเวลาเหมือนกับคนทั่วไป ปีหน้าเขาจะอายุ 30 ปี แต่ว่าเพื่อนของฉัน อาจจะยังอายุ 23 ปีต่อไป .... อะไรทำให้คนสองคนเวลาเดินไม่เท่ากัน…. แล้วอะไร ทำให้เธอเลือกที่จะยอมรับกับความเป็นจริงเฉพาะกับคน ๆ นี้เท่านั้น ...

       

      24 January 2006

      ผู้ชายดี 4 ประเภท

      1. มีเจ้าของแล้ว

      2. เป็นเกย์

      3. บวชแล้ว

      4. ตายไปแล้ว

      แหม ให้กำลังใจสาวโสดมาก ๆ

       

      26 January 2006

      February 20

      คนมีอดีต...คนที่เป็นอดีต

      สืบเนื่องมาจากหัวข้อที่แล้ว ทำให้นึกถึงคำนี้ตามมาติด ๆ
       
      คนมีอดีต...
      ความทรงจำเกือบทั้งหมด จมอยู่กับเรื่องของเมื่อวาน
       
      คนที่เป็นอดีต
      เป็น subset ของคนมีอดีต ..... เมื่อบังเอิญ คุณเป็นคนที่ถูกทิ้งให้เป็นอดีต
      เป็นคนที่ใคร ๆ อิจฉา .... ทำไหมนะหรือ....
      ก็เพราะว่าคุณคือคนที่เป็นอดีตในสายของคน ๆ หนึ่ง แต่คน ๆ นั้น เชื่อว่าคุณเอง ยังอยู่ในใจของใครอีกคนตลอดเวลาหน่ะซิ ....อยู่ในหัวใจที่คน ๆ นั้น อยากจะเข้าไปอยู่แทน แต่ว่าไม่มีพื้นที่เสียแล้ว
      วุ้ย...อ่านแล้วงง  (นี่ฉันเขียนอะไรวะเนี่ย งงตัวเอง) งั้นลองฟังเพลงนี้ แล้วคงจะเข้าใจ
      "คนที่เป็นอดีต เธอก็ยังไม่ลืม เธอนั้นยังมีใจให้กับเค้า ทำฉันทำทุกอย่างให้เธอนั้นลืมเรื่องเก่า
      แต่มันไม่ประโยชน์อันใด "
       
       
      เอ แล้วที่ผ่านมา เราเป็นคนมีอดีต หรือว่าเป็นคนที่เป็นอดีตหนอ

       

      30 September 2005

      เราจะอยู่อย่างไร...ถ้าไม่มีอดีต

      เราจะอยู่อย่างไร ถ้าไม่มีอดีต
      อยู่ดี ๆ คำนี้ก็นึกคำนี้ขึ้นมา (ตอนเที่ยงคืนกว่า ๆ  อย่างไม่มีสาเหตุ )
      ไม่รู้เหมือนกันสิ ไม่เคยได้นึกเหมือนกันว่า ถ้าไม่มีอดีต คนเราจะอยู่ได้ไหม
       
      อาจเป็นเพราะว่าสมอง มันไม่สามารถเลือกจำในสิ่งที่เราไม่อยากลืม
      หรือว่าลบความทรงจำที่เราอยากจะลืมได้หล่ะมั้ง
      คนเราถึงมีอดีตอยู่ในใจ
       
      ทีนี้ แล้วเราจะอยู่ได้ไหมหนอ ถ้าไม่มีอดีต
       
      นึกไปถึงเรื่อง 50 First Dates
      นางเอกเป็นโรคความจำสั้น
      ตื่นขึ้นมาก็ลืมอีกละ จำได้แต่คนที่แวดล้อมเธอ ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุ
      ส่วนพระเอก ก็เลยต้องเพียรจีบทุกวัน....งานนนี้ไม่รู้ว่าจะสงสารใครดี
       
      พอดูเรื่องนี้...ก็เลยนึกว่า.....ถ้าเราจำเรื่องเมื่อวานไม่ได้ คงแย่
      คงทำร้ายคนที่รักเราและเรารักไปหลายคน
       
      ทีนี้ กลับมาที่คำถามที่ตั้งไว้
      คำตอบ (ส่วนตัว) คงเป็นว่า อดีตอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
      การปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับเรื่องวันวาน ...คงไม่มีประโยชน์
      แต่ถ้าหาก เราใช้เรื่องที่เกิดขึ้น เพื่อเป็นแนวทางในการเดินหน้าต่อไป
      อดีต (ทั้งดีและไม่ดี) คงเป็นส่วนที่เติมเต็มให้เรา เดินทางต่อไป อย่างระมัดระวังมากขึ้น
       
      คงไม่เลือกที่จะลบความทรงจำเมื่อวานให้หมดไป
      เพราะอย่างน้อย ๆ ยังมีเรื่องดี ๆ ให้ได้ชื่นใจอีกหลายเรื่อง
       
      30 September 2005

      ความทรงจำ

      เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสดูซีรี่เรื่อง " อยากกู่ร้องบอกรักให้ก้องโลก"
      มีฉากหนึ่งที่พระเอก (หลังจากที่อากิตายจากไปได้ 17 ปี ) พูดคุยกับคุณครูที่สอนพละ
      "จะต้องทรมานอย่างนี้ไปนานอีกเท่าไหร่..ทุกครั้งที่ตื่นเช้ามา แล้วก็พบว่าอากิ ได้จากไปแล้ว
      และเธอก็ไม่มีทางกลับมาเหมือนเดิม ผมต้องร้องไห้อย่างนี้ไปนานเท่าไหร่...กว่าจะตาย
      จนกว่าจะตาย มันต้องเป็นอย่างนี้อีกกี่หมื่นครั้ง...."
       
      ครูพละแทบจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่ เธอพูดกับพระเอกว่า
      "ไม่เป็นไร ต่อจากนี้ไม่ต้องจดจำอะไรอีก ให้สบายใจได้
      ขอให้ลืมทุกอย่าง เพราะครูจะเป็นคนเก็บมันไว้เอง ไม่ต้องกังวล"
       
      น่าสงสารนะ กับคนที่ไม่เคยเอาอดีตออกจากความทรงจำของตัวเองได้
      คนที่พยายามจำทุกอย่างเอาไว้ เพียงเพราะกลัวว่าจะลืมเรื่องที่ผ่านมา
      แต่คงลืมไปว่า อดีต บางทีก็ทำให้เรามีแต่ความเจ็บปวด มากกว่าที่จะมีความสุข
       
      19 September 2005

      ไข้หวัดกับไข้ใจ

      ในทางการแพทย์พบว่า ไข้หวัด เกิดจากเชื้อไวรัส ซึ่งไม่มียาใดสามารถรักษาได้
      การรักษาจึงเป็นไปตามอาการที่เกิด เช่น ปวดหัว ก็พารา เจ็บคอก็ยาแก้อักเสบ ฯลฯ
       
      ไข้ใจ เกิดจากเชื้อไวรัสเช่นกัน และไม่มียาใดสามารถรักษาได้ ต้องรักษาตามอาการ
      แต่เชื่อว่าการรักษาตามอาการนั้น มันไม่สามารถทำให้หายได้โดยไว
       
      ไข้หวัด ทำให้ปวดเมื่อยร่างกาย ไม่มีแรง นอนซมอยู่บนเตียง
      ไข้ไจ ใครบอกว่าไม่เจ็บไปถึงตัว หลายทีที่เหมือนไวรัสลงใจ ทำไมมันปวดแบบ physical ได้ ทั้ง ๆ ที่น่าจะเป็นแบบ mental
      และทุกครั้งที่เป็นไข้ใจ ก็ทำให้นอนซมได้เหมือนกัน
       
      สองวันที่ผ่านมา ไวรัสลงหัวใจ นอนป่วยไป 2 วัน ไม่ได้ทำอะไร เพิ่งรู้ว่าไข้ใจ ทำให้เป็นไข้หวัดได้
      ไวรัสที่ลงใจ มันเปลี่ยนเป็นไวรัสที่ลงตัวได้.......
       
      หมอเลยให้กินยารักษาตามอาการ พารา เวลาปวดหัว, แก้ไอ เวลาไอหนัก ๆ ยาแก้อักเสบ เวลาเจ็บคอ
      แต่หมอไม่ยักกะสั่งยาแก้ไวรัสลงหัวใจให้ด้วย หมอบอกว่า โรคนี้ ไม่มีทางรักษาหรอก รักษาตามอาการได้ ก็ต่อเมื่อคนไข้พร้อม แล้วก็มีกำลังใจอยากจะรักษา เพราะว่าบังคับให้ตายยังไง ถ้าไม่มีใจ ก็คงรักษาไม่หายอยู่ดี......
       
      5 September 2005